Een stukje geschiedenis

In de vroegste tijd werden de overledenen gecremeerd en vervolgens werd hun as begraven. De Romeinen begroeven hun doden, maar pasten ook crematie toe. Vanaf Karel de Grote (rond 800) werd in het Westen begraven gemeengoed. Als christelijke vorst verbood hij het cremeren zelfs (in 785). Zo bleef begraven de volgende elf eeuwen de enige manier van dodenbezorging.

In 1913 werd het eerste crematorium van ons land in Driehuis (gemeente Velsen, Noord-Holland gebouwd): het Crematorium Westerveld.
Om een proefproces uit te lokken werd hier op 1 april 1914 de eerste crematie uitgevoerd. Omdat deze illegaal was, werd proces-verbaal opgemaakt, maar op basis van de gebrekkige Begrafeniswet sprak de rechtbank iedereen vrij. Vanaf dat moment werd cremeren gedoogd. Dat duurde tot 1955 toen crematie wettelijk werd toegestaan. Het was echter pas in 1991 dat begraven en cremeren wettelijk gelijk gesteld werden.